เมนูบริการ

 

 
 สถิติวันนี้ 106 คน
 สถิติเมื่อวาน 94 คน
 สถิติเดือนนี้
สถิติปีนี้
สถิติทั้งหมด
1648 คน
12556 คน
63874 คน
เริ่มเมื่อ 2015-04-14

 

                                                          สุขจากการให้
กิร ดังได้สดับมา
          ครอบครัวหนึ่งอยู่ในกรุงเทพฯมีฐานะดี ช่วงวันหยุดวันหนึ่งพ่อบ้านชวนแม่บ้านและลูกเล็กๆชายหญิงสองคนไปพักผ่อนริมทะเลต่างจังหวัดแบบไปเช้าเย็นกลับ แม่บ้านจึงเตรียมอาหาร เครื่องดื่มพร้อมทั้งพลาสติกและเสื่อใส่รถพร้อมเสร็จสรรพ กะว่าจะไปทานอาหารกลางวันตามร่มไม้ริมทะเล ได้เวลาก็ออกเดินทางกัน
         เที่ยงวันเศษๆก็แวะลงข้างทางเพื่อทานอาหารกัน แม้จะยังไม่ถึงชายทะเลแต่ก็มีต้นไม้ที่มีร่มเงาหนาทึบ มีเด็กในหมู่บ้านใกล้ๆวิ่งเล่นอยู่หลายคน ดูอายุไล่เลี่ยกับลูกของตน ทั้งพ่อบ้านแม่บ้านต่างก็ขนอาหารและสิ่งของลง ปูเสื่อผืนใหญ่สองผืน ปูผ้าพลาสติกทับจัดอาหารวางแล้วเรียกลูกๆมาทานอาหารด้วยกันอย่างเอร็ดอร่อย
        ตอนที่ทานกันอยู่นั้น เด็กๆที่วิ่งเล่นด้วยกันอยู่ก็มายืนดูอยู่ห่างๆด้วยเห็นเป็นคนแปลกหน้า นั่งรถสวย แต่งตัวสวย ลูกเขาก็หน้าตาดีไม่มอมแมมเหมือนพวกตัว
        ทานกันอิ่มแล้วแต่อาหารยังเหลืออีกมาก ขนมและผลไม้หมดไปไม่มาก แม่บ้านเตรียมเก็บรวบรวมไปใส่รถ พ่อบ้านจึงบอกว่า
        “นี่คุณ ของพวกนี้เราอย่าเอากลับไปเลย แจกเด็กๆแถวนี้ดีกว่า บ้านเราหากินเมื่อไหร่ก็ได้ แต่เด็กพวกนี้ดูท่าทางจะยังไม่กินข้าวกลางวันกัน ให้ทานไปเถอะนะ”
         แม่บ้านเห็นด้วยจึงกวักมือเรียกเด็กๆที่อยู่ห่างๆมารับของแจก ทีแรกเด็กๆไม่กล้าเข้ามาใกล้ จนพ่อบ้านเดินไปจูงมือมา จึงตามกันมาทั้งหมด ทั้งพ่อบ้านแม่บ้านและลูกๆต่างหยิบขนมหยิบผลไม้ส่งให้แล้วบอกให้กินเลย เด็กเหล่านั้นจึงกินขนมกินผลไม้ที่ไม่เคยเห็นเพราะไม่มีขายในหมู่บ้าน ทุกคนกินกันอย่างเอร็ดอร่อยตามประสาเด็กที่ได้ลิ้มรสของแปลกๆทำให้พ่อบ้านแม่บ้านมองดูด้วยความเอ็นดูลูกๆก็สนุกที่ได้แจกของเด็กๆด้วยกัน
          เมื่อแจกหมดแล้ว เด็กๆเหล่านั้นก็เดินจากไปพร้อมกับกินขนมและผลไม้ไปด้วย
         “นี่คุณ วันนี้ฉันมีความสุขใจอย่างบอกไม่ถูก” แม่บ้านเอ่ยกับพ่อบ้าน “ฉันนึกไม่ถึงเลยว่าการที่เราให้ของแก่คนอื่นนี่มันจะมีความสุขใจเช่นนี้ ฉันโตมาในกรุงอยู่กับครอบครัวที่มั่งมี แต่ไม่เคยเห็นใครกินขนมกินผลไม้อย่างเอร็ดอร่อยอย่างมีความสุขเช่นเด็กเหล่านี้เลย วันหลังท่าจะต้องหาของมาแจกเด็กเหล่านี้อีก”
         พ่อบ้านฟังแล้วก็ไม่ได้เสริมความอะไร ได้แต่ยิ้มๆพยักหน้ารับเท่านั้น.
           เรื่องนี้สื่อความได้ว่า
         การให้นั้นถ้าทำด้วยใจที่บริสุทธิ์ ด้วยความเสียสละจริงๆย่อมทำให้เกิดความสุขอย่างลึกซึ้ง ซึ่งไม่อาจหาได้จากการอื่น ไม่อาจรับสืบทอดได้จากผู้อื่น นอกจากจะทำได้ด้วยตัวเอง
         ผู้ที่เคยให้อะไรแก่ใครๆด้วยจิตใจเช่นนั้นมาแล้ว ย่อมรู้ดีแก่ใจว่าตนได้รับผลตอบแทนเป็นความสุขใจอย่างไร
          ส่วนคนที่ไม่เคยให้อะไรแก่ใคร หรือให้ด้วยจิตใจหวังผลตอบแทนเป็นผลประโยชน์จะไม่มีวันได้รับความรู้สึกเช่นว่านี้เลย
         ความจริง…
         สุขเกิดจากการให้นั้นหาได้ไม่ยาก อยู่ไม่ไกลตัวเราเลย
        เราสามารถหามาสัมผัสได้ด้วยการให้อย่างเสียสละ
        ด้วยจิตใจที่ปล่อยวาง ไม่หวังผลตอบแทนจากผู้รับ
        และให้สิ่งเป็นคุณประโยชน์แก่ผู้รับ
        บางทีการให้อาหารจานเดียวแก่ผู้หิวโหย
        ยังจะทำให้เกิดความสุขใจได้มากกว่า
        ให้ของขวัญสวยหรู ราคาแพงแก่เจ้านาย
        เพื่อหวังผลบางอย่างด้วยซ้ำไป.
 

 

                                
                                           
  coopyright   ( c )  by  : pngoen.com      .วัดภูเงินวนาราม   ตำบลบ้านฝาย  อำเภอน้ำปาด   จังหวัดอุตรดิตถ์