เมนูบริการ

 

 
 สถิติวันนี้ 36 คน
 สถิติเมื่อวาน 245 คน
 สถิติเดือนนี้
สถิติปีนี้
สถิติทั้งหมด
1844 คน
29915 คน
81233 คน
เริ่มเมื่อ 2015-04-14

 

                                                                   ยอดนักด่า
กิร ดังได้สดับมา
            สมัยพุทธกาล พราหมณ์คนหนึ่งชื่ออักโกสกะ ได้ยินข่าวว่าเพื่อนรักซึ่งเป็นพราหมณ์ด้วยกันบวชเป็นพระภิกษุไปแล้ว จึงไม่พอใจพระพุทธเจ้า ที่เทศน์จนเพื่อนพราหมณ์บวช คิดแล้วก็รีบบึ่งไปที่วัดเวฬุวันด้วยความโกรธแค้น พบพระพุทธเจ้าประทับอยู่ที่กุฏิพอดี จึงสวมวิญญาณนักด่าบรรเลงเพลงด่าเป็นชุดเลย ด้วยคำหยาบคายชนิดที่เขียนออกมาเป็นตัวหนังสือก็ยังหยาบอยู่ ด่าอยู่หลายชุดจนกระทั่งเหนื่อย แต่พระพุทธเจ้าก็ทรงนิ่งเฉยไม่โต้ตอบ ไม่แสดงกิริยายินดียินร้ายอะไร พราหมณ์ก็ยิ่งโกรธหนักขึ้น หายเหนื่อยแล้วก็ด่าอีกชุดแถมท้าย ในที่สุดก็หมดแรงความโกรธก็ค่อยลดดีกรีลง
            พระพุทธเจ้าทรงเห็นพราหมณ์หยุดด่าด้วยหมดแรง จึงตรัสถามว่า “ด่าหมดหรือยังท่านพราหมณ์”
          “หมดแล้ว” พราหมณ์ตอบแบบหมดสภาพความเป็นยอดนักด่า
          “ท่านพราหมณ์ ท่านคงทราบดีและปฏิบัติอยู่ คือญาติพี่น้องหรือมิตรสหายมาเยี่ยมบ้าน ท่านย่อมจัดน้ำจัดท่าบ้าง อาหารบ้าง ผลไม้บ้าง ขนมบ้างออกมาต้อนรับตามธรรมเนียม ขอถามหน่อยเถอะท่านพราหมณ์ เมื่อแขกที่มาเยี่ยมเยียนนั้นไม่รับของต้อนรับเหล่านั้น ของต้อนรับเหล่าน็นจะเป็นของใคร”
         “ก็เป็นของข้าพเจ้าเอง” พราหมณ์ตอบ
           พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่า
         “ก็เหมือนกันแหละท่านพราหมณ์ ท่านด่าเราผู้ไม่โกรธตอบ ท่านโกรธเราผู้ไม่โกรธตอบ เราไม่ขอรับคำด่าและความโกรธของท่าน ก็กลับไปเป็นของท่านแต่เพียงผู้เดียวนั่นแหละ”
         พราหมณ์โดนไม้นี้เข้าถึงกับอึ้งเงียบไม่กล้าด่าอีก
         พระพุทธเจ้าจึงเทศน์สั่งสอนพราหมณ์ให้เห็นโทษแห่งความโกรธและการเอาชนะความโกรธให้ได้ พราหมณ์ได้ฟังเทศน์แล้วก็เกิดศรัทธาเลื่อมใส ขอบวชในพระพุทธศาสนาตามเพื่อนที่บวชปฏิบัติธรรมล่วงหน้าไปแล้ว.
   ท่านว่า…
         คนโกรธนั้นเป็นคนเลวอยู่แล้ว
          แต่ผู้ที่โกรธตอบผู้ที่โกรธแล้วกลับเลวยิ่งกว่า
           บุคคลที่ไม่โกรธตอบต่อบุคคลที่โกรธแล้ว
           ชื่อว่า ชนะสงครามที่ชนะได้โดยยาก
           ผู้ใดรู้ว่าคนอื่นเขาโกรธ
           ตัวเองพยายามตั้งสติไม่โกรธตอบ ไม่ด่าตอบ ไม่ทำร้ายตอบ
           อดทนอดกลั้น สงบกายสงบวาจาให้ได้
           ผู้นั้นชื่อว่า ประพฤติประโยชน์ ทั้งแก่ตนและคนที่โกรธนั้น
เรื่องนี้สื่อความได้ว่า:..
        
          แต่ เมื่อเราทำอย่างนี้ พวกคนพาลมักจะมองเราว่าเราเป็นคนโง่เขลา เป็นคนขี้ขลาด เป็นคนไม่สู้คน ก็ให้เขาว่าไปเถิด เพราะคำของคนพาลนั้นท่านสอนกันมาว่า ไม่ควรให้น้ำหนักถึงกับเก็บมาใส่ใจหรือเก็บมาคิดให้วุ่นวายใจอยู่แล้ว.
 

 

                                
                                           
  coopyright   ( c )  by  : pngoen.com      .วัดภูเงินวนาราม   ตำบลบ้านฝาย  อำเภอน้ำปาด   จังหวัดอุตรดิตถ์